Een onderzoek naar de veiligheid en effecten van een nieuw middel voor de behandeling van epilepsie. Deel A.

In dit onderzoek testen we een nieuw onderzoeksmiddel dat wordt ontwikkeld voor aandoeningen waarbij het zenuwstelsel te sterk geprikkeld is, zoals pijn en epilepsie. Zenuwcellen geven signalen door met behulp van elektrische prikkels. Om dit goed te laten verlopen, moet er een goede balans zijn van bepaalde zouten (ionen) in de zenuwcellen.

Een belangrijk eiwit dat hierbij helpt is KCC2. Dit eiwit zorgt ervoor dat remmende signalen in de hersenen en het ruggenmerg goed kunnen functioneren. Wanneer KCC2 minder goed werkt, kunnen zenuwcellen te actief worden en te veel signalen doorgeven aan de hersenen. Dit kan klachten veroorzaken zoals overgevoeligheid voor pijn of het ontstaan van epileptische aanvallen.

Het onderzoeksmiddel is ontwikkeld om de werking van KCC2 te verbeteren. Hierdoor kan de balans in de zenuwcellen mogelijk worden hersteld en kunnen overdreven signalen naar de hersenen verminderen. Hierdoor kan het onderzoeksmiddel mogelijk gebruikt worden als toekomstige behandeling voor pijn en/of epilepsie.

We vergelijken de werking van het middel met de werking van een placebo. Een placebo is een middel zonder werkzame stof, een ‘nepmiddel’.